لیوان ۱۴۰۱/۰۴/۱۳، 0:57 تو هوای ِ دلخواه منی در سال های دلخواه ِ من آن تکه از قلب منی که هنوز نگذاشته ام بشکند میل ِ چای و صبحانه ایو گفتن سلام و شنیدن ِ صدای باران از بیرون ِ خانه ی من ، در بزنند باز می کنم حتی اگر  سال ها پشت ِ در  تو نباشی#یاور_مهدیپور یاور مهدیپور

پس چشم به راهت خواهم ماند چونان خانهای متروک، که بیایی و در من زندگی کنی که بیایی و پنجرههایم دیگر درد نکشند.. #پابلو_نرودا

لیوان ۱۴۰۱/۰۴/۱۸، 22:50 آدمها کامل'>کامل نیستند؛ اما رابطهها میتوانند کامل باشند. مثل روشنیهای تو که روی سایههای من میافتاد و تبدیل به نور مطبوعی میشد که میتوانستیم در کرانهاش بایستیم و جهان را تماشا کنیم. تو یک جایی گفتهای این دوستی چند ساله با این کیفیتی که میدانی و میدانم نباید به سادگی تمام شود. بارها با خودم تکرار کردهام؛ میدانی و میدانم و فکر کردهام به ذهنت در لحظه نوشتن این جمله. انگار ناگفته میدانستی اطمینان متقابل بیش از هر چیز دیگری آدمها را در پیوند با هم نگه میدارد. این جملهی ساده را خطاب به چه کسی میتوانی بنویسی و خیالت راحت باشد که اشتباه نمیکنی و به خطا نرفتهای؟ از خودم میپرسم. و نمیتوانم بگویم آن راهی که رفتیم تا به جمله سادهی تو برسیم چه خوش بود و پر از تمام آن کلمهها که دوستشان داشتیم و دارم هنوز.#نعیمه_بخشی نعیمه بخشی

با من به زبانِ سادهی نوازش، با دستانت حرف بزن! #عباس_معروفی

گلوگاهِ مرا ببوس آوازی که واپسین نفسش درنیامد #بهرام_اردبیلی پ.ن: دنبال درپای تو میگردم در فراسوی درخت سال نو

لیوان ۱۴۰۱/۰۳/۳۱، 18:19 دنیا خیال می کند گمت کرده امدنیا جای کوچکی ستبرای کسی که واقعا عاشق استپیدا کردن سوزن از انبار کاهکار سختی نیستوقتی آهنربایی قوی در سینه ات باشد. #محسن_حسینخانیپ.ن:۱. حتا با قابهای دونفره هم که باشی، آهنربایی در سینه داری که مغناطیسش در فراسوی جهان است. ۲. بخند که براستی سزاواری به خندهایت ... محسن حسینخانی